Ο Δράκος της Ρόδου «ζωντάνεψε» από τα χέρια του διεθνούς φήμη καλλιτέχνη Νίκου Γιώργου Παπουτσίδη στα 45α γενέθλια του Rodos Palace.

 

Ο μεσαιωνικός μύθος συναντά τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία και η εικαστική αναβίωση του «Δράκου της Ρόδου» είναι γεγονός από τον διεθνούς φήμης εικαστικό, Νίκο-Γιώργο Παπουτσίδη, και τα αποκαλυπτήριά του έγιναν προχθές το βράδυ σε μία πολύ όμορφη βραδιά στο «Rodos Palace», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα σαράντα πέντε χρόνια λειτουργίας του ιστορικού ξενοδοχείου.

Πρόκειται για την κεντρική εκδήλωση για τον εορτασμό των γενεθλίων του «Rodos Palace» καθώς θα ακολουθήσουν και άλλες, κατά την οποία ο «μύθος» που περιβάλλει το ξενοδοχείο για πάνω από τέσσερις δεκαετίες συνάντησε έναν από τους μύθους της Ρόδου και πήρε σάρκα και οστά μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.

Η βραδιά ήταν ξεχωριστή: Καθ’  όλη τη διάρκειά της προβαλλόταν το ντοκιμαντέρ του National Geographic που αναφέρεται στον Δράκο της Ρόδου αλλά περνούσαν και από τις οθόνες στιγμιότυπα από τον «μύθο» του ξενοδοχείου με παρουσίες, όπως η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Ρότζερ Μουρ, η Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας και τόσοι άλλοι στο πέρασμα των χρόνων.

 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στον εξωτερικό χώρο του γνωστού εστιατορίου του ξενοδοχείου «12 Νησιά», όπου ακριβώς μπροστά εγκαταστάθηκε το καλλιτέχνημα. Τα αποκαλυπτήριά του έγιναν με φαντασμαγορικό τρόπο, αφού οι παρευρισκόμενοι (σ.σ. μαζί με αρκετούς επισκέπτες του ξενοδοχείου) παρακολούθησαν ένα εντυπωσιακό δρώμενο από χορευτική ομάδα με φωτιές μέσα στη λιμνούλα που βρίσκεται μπροστά, με σαφείς παραπομπές στον δράκο και με την ανάλογη μουσική υπόκρουση.

Τα αποκαλυπτήρια έγιναν από τον ίδιο τον καλλιτέχνη και την οικοδέσποινα της βραδιάς, κα Μαίρη Καμπουράκη, με τους παρόντες να εντυπωσιάζονται από το καλλιτέχνημα. Ανάμεσα στις εκπλήξεις που επεφύλασσαν οι διοργανωτές στους παριστάμενους είναι ότι μετά τα αποκαλυπτήρια ο καλλιτέχνης έσπασε αποσπώμενα κομμάτια της σιδερένιας κατασκευής και τους τα μοίρασε

Τον κόσμο υποδέχθηκε στην εκδήλωση βέβαια και ο νέος Δήμαρχος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπουράκης, ενώ το «παρών» έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Βασίλης Υψηλάντης, ο πρώην Δήμαρχος Ροδίων κ. Μάνος Κόκκινος, ο γνωστός ηθοποιός κ. Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Πρόεδρος της ΝΟΔΕ κ. Παύλος Μπακίρης. Εκεί ήταν, όμως, και αρκετοί νεοεκλεγέντες δημοτικοί σύμβουλοι με τον κ. Καμπουράκη, όπως ο κ. Γιάννης Ιατρίδης, ο κ. Δώρος Κωνσταντίνου, ο κ. Νίκος Καραμαρίτης, ο κ. Τηλέμαχος Καμπούρης κ.α.
Η κα Μαίρη Καμπουράκη σε σχετική δήλωσή της σημειώνει: «Με πολλή χαρά γιορτάσαμε τα γενέθλια του ξενοδοχείου μας, και διαλέξαμε να αναβιώσουμε έναν θρύλο του τόπου μας, μέσα από τη σύγχρονη τέχνη. Η ιστορία, η παράδοση και ο πολιτισμός, είναι πολύτιμα πλεονεκτήματά μας, για τον εμπλουτισμό του τουριστικού μας προϊόντος, την προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού, και την κατοχύρωση της Ρόδου, ως μοναδικού παγκόσμιου προορισμού».

Όσον αφορά στο έργο, ο «Δράκος της Ρόδου» περιγράφεται ως ελληνικός, λιτός, όχι με δυτικά μεσαιωνικά χαρακτηριστικά σαύρας και πουλιού αλλά παιδί της γης να στροβιλίζεται μέσα στους συμβολισμούς του που δεν είναι άλλοι από το φως, τον έρωτα, τη θάλασσα, το σύμπαν και η φύση. Ένας δράκος με κομμάτια σύμβολα όπως οι μέλισσες που έχει επάνω του, σύμβολο εργατικότητας, οι δάφνες που συμβολίζουν τη δόξα, οι καρδιές για τον έρωτα και τα ψάρια για την οικολογική καταστροφή στον πλανήτη.

 

 

Οι ομιλίες
Για έναν δράκο…καλό, φιλόξενο και γενναιόδωρο, προϊδέασε τους παριστάμενους, στην έναρξη της εκδήλωσης, ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του «Rodos Palace».

Στη συνέχεια, εκπροσωπώντας το ξενοδοχείο μίλησε ο κ. Γιώργος Μπαρμπούτης, ο οποίος έκανε λόγο για «το εμβληματικό εικαστικό γεγονός της χρόνιας», την εικαστική εγκατάσταση του γλυπτού «ο Δράκος της Ρόδου» στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων των 45 χρόνων του «Rodos Palace». Μίλησε και για το συμβολικό μήνυμα που θέλουν να εκπέμψουν με αυτό: Ότι κάθε κύκλος που κλείνει ανοίγει ένας άλλος, καινούργιος, πιο φωτεινός, προς όφελος της Ρόδου.

Και συνέχισε ο ίδιος: «Θεωρούμε υποχρέωσή μας σήμερα να φωτίσουμε έναν μύθο που είναι ταυτισμένος με τη Ρόδο, σφραγισμένος με πολλούς αιώνες ιστορίας της και κρύβει πολλαπλούς συμβολισμούς, να αναβιώσουμε τον μύθο του δράκου, με τον πιο λαμπρό τρόπο στον ίδιο τον προορισμό μας. Η καρδιά του δράκου, λοιπόν, ξαναχτυπά».

Δεν παρέλειψε, ακόμη, να πει ότι πεποίθησή τους ήταν ανέκαθεν ότι πρέπει να συμβάλουν με κάθε δυνατό τρόπο στην ανάδειξη του νησιού και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η προχθεσινή βραδιά, όπως και μια σειρά εκδηλώσεων που θα ακολουθήσουν, «με γνώμονα τον εμπλουτισμό των εμπειριών των επισκεπτών, την αξιοποίηση των μύθων, των παραδόσεων και των αξιών μας, αντλώντας έμπνευση από την ιστορία και την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά μας.

 

Στη συνέχεια, στο βήμα ανέβηκε η επίτιμη πρόξενος της Γαλλίας στη Ρόδο, κα Αλίκη Μοσχή, η οποία, καταρχάς, αναφέρθηκε στα «45 χρόνια αριστείας που γιορτάζει το “Rodos Palace”».

Στη συνέχεια, εξήγησε ότι επιλέχθηκε να μιλήσει στην εκδήλωση γιατί πρόκειται για την αναπαράσταση της ιστορίας ενός νέου, γενναίου, ιππότη, του ντε Γκοζόν, που είχε έρθει στη Ρόδο και, όπως πολλοί άλλοι, την ερωτεύθηκε και θέλησε να την προστατεύσει από έναν κακό δράκο που τρομοκρατούσε τους κατοίκους.
Αυτός, λοιπόν, ο νεαρός-συνέχισε η κα Μοσχή-με γενναιότητα, θάρρος και αυτοθυσία, πολέμησε τον δράκο, τον σκότωσε και απελευθέρωσε έτσι τους κατοίκους, οι οποίοι απαίτησαν να γίνει ο ίδιος Μέγας Μάγιστρος. Και είπε, στη συνέχεια: «Μια υπέροχη ιστορία θάρρους, γενναιοδωρίας, υπέροχη αλληγορία και συμβολισμός για τις σχέσεις που ενώνουν δύο χώρες, τη Γαλλία και την Ελλάδα, σε βάθος χρόνου.

Ειλικρινείς σχέσεις σεβασμού, αγάπης, εκτίμησης και όλα αυτά αμφίδρομα. Και βέβαια πάνω από ένα εκατομμύριο Γάλλοι επισκέπτονται κάθε χρόνο τη χώρα μας, και ένας μεγάλος αριθμός και τη Ρόδο». Ο μύθος αυτός είναι και μία υπέροχη διαχρονική παγκόσμια αλληγορία που αφορά τον κάθε ένα από εμάς γιατί ο καθένας μας έρχεται αντιμέτωπος καθημερινά με πολλούς δράκους εκεί έξω αλλά οι πιο τρομεροί είναι οι δράκοι που έχουμε μέσα μας και είναι αυτοί που πρέπει να καταπολεμήσουμε.

Και ο πιο τρομερός από όλους είναι ο φόβος που πρέπει να δαμάσουμε. Βέβαια, αυτή η διαχρονική αλληγορία έχει έναν μόνο περιορισμό στο σήμερα: Κανένας σούπερ ήρωας, κανένας ιππότης από μόνος του δεν δύναται πλέον να σώσει κανέναν τόπο. Πρέπει να υπάρξει συλλογικός ηρωισμός, συλλογική υπέρβαση…», κατέληξε η κα Μοσχή.

Ιστορική πραγματικότητα ή αποκύημα μιας διανθισμένης φαντασίας, ο δράκος της Ρόδου θα είναι ακόμη μία φολίδα στο παρελθόν του μοναδικού αυτού νησιού, που θα συνεχίσει να γεννά πολιτισμό και αφετηρίες σκέψης και διανόησης, τόσο μαγευτικής, που θα μοιάζουν πάντα σαν ένα μία φορά κι ένα καιρό…»

Aυτό υπογράμμισε μεταξύ άλλων σε ομιλία του με τίτλο ο «Δράκος της Ρόδου» στα πλαίσια εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή  με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 45 ετών από την κατασκευή του εμβληματικού ξενοδοχείου Rodos Palace o  τέως Αντιπρύτανης του Παν/ίου Αιγαίου, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Δντης Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών  και  Γενικός Γραμματέας της Συνόδου Πρυτάνεων στην European Universities Association κ. Σπύρος Συρόπουλος.

Το όραμα του κ Βασιλείου Καμπουράκη για την δημιουργία ενός ξενοδοχείου ξεχωριστού στη Ρόδο έγινε πράξη το 1974.

Όσοι έζησαν την κατασκευή του ξενοδοχείου και ήταν στο εργοτάξιο  του ξενοδοχείου , είτε ως προϊστάμενοι είτε ως απλοί εργάτες τότε, έχουν πολλά να θυμηθούν για το Rodos Palace για όλα τα στάδια της κατασκευής του για τα σχέδια του τότε, για τα οράματα του ιδρυτή .  Για την όμορφη συνέχεια.

Στα χρόνια που πέρασαν καμάρωναν το δημιούργημα τους που ξεπέρασε σε ύψος τον περίφημο Κολοσσό της Ρόδου αλλά και σε φήμη με αφορμή τον εμβληματικό θόλο τεραστίων διαστάσεων, κατασκευασμένο από πρωτοποριακά υλικά της αεροναυπηγικής και της NASA.

Έκτοτε, στο ξενοδοχείο έχουν φιλοξενηθεί ορισμένες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της σύγχρονης ιστορίας, από τη βασίλισσα της Ιορδανίας, Ράνια και τον «Τζέιμς Μποντ», Σερ Ρότζερ Μουρ, μέχρι τον Πρόεδρο της Κίνα, Σι Τζινπίνγκ και τον αμερικάνο Γερουσιαστή, Τζον Μακέιν. …Και πόσες άλλες προσωπικότητες που δεν χωρούν σε ένα κείμενο. Πόσες συναντήσεις και συσκέψεις  σε αυτό το χώρο…

H εκδήλωση στο ξενοδοχείο Rodos Palace μαγευτική αντάξια της ιστορίας του

 

Στην ομιλία του για το Δράκο της Ρόδου ο κ. Συρόπουλος ανέφερε τα ακόλουθα:

Η ιστορία αυτού του τόπου ξεκινάει σαν παραμύθι, σαν ένα μια φορά κι έναν καιρό… σαν αυτήν την ωραία ιστορία που διηγείται ο Πίνδαρος, όταν περιγράφει τη γέννηση της Ρόδου από τα νερά της Μεσογείου για να δοθεί ως δώρο από τον Δία στον Θεό Ήλιο.

Σε ένα τέτοιο νησί, δεν μπορεί να λείψουν οι ιστορίες που μοιάζουν φαντασιακές, αλλά μπορεί να είναι και αληθινές. Το αληθοφανές στην υπηρεσία της ενίσχυσης της ιστορικής πραγματικότητας ήταν πάντα ένα στοιχείο ανάδειξης της προσωπικότητας. Το λιοντάρι της Νεμέας που σκότωσε ο Ηρακλής ήταν ένα τέρας, όσο τέρας ήταν η Λερναία Ύδρα ή όλα τα άλλα τέρατα που πολέμησε ο μεγάλος ήρωας:δηλαδή ανύπαρκτο. Όσο ανύπαρκτο στην Ελλάδα τουλάχιστον ήταν και το λιοντάρι που πολεμάει ο Μέγας Αλέξανδρος στο περίφημο ψηφιδωτό της Πέλλας, και τα λιοντάρια που φυλάσσουν την είσοδο του ναού του Απόλλωνα στη Δήλο, και το λιοντάρια στην πύλη των Μυκηνών… πολλά λιοντάρια. Η αρχαιολογική σκαπάνη απέδειξε, όμως, ότι ποτέ δεν έζησαν λιοντάρια στην Ελλάδα. Μόνο στην Αφρική και στην Ασία έζησαν αυτά τα εντυπωσιακά θηρία. Εκτός κι αν κάποιο ξεχασμένο λιοντάρι από κάποιο πλανόδιο θίασο ξέφυγε και έγινε στόχος του Ηρακλή. Πιο πιθανό ήταν ότι τα λιοντάρια ήταν το σύμβολο ενός εντυπωσιακού κινδύνου, κάτι πολύ μεγαλειώδες, που μόνο ένας ξεχωριστός ήρωας μπορούσε να τιθασεύσει.

Λιοντάρια δεν υπήρξαν ποτέ λοιπόν. Μήπως υπήρξαν δράκοι; Πολλοί είναι οι δράκοι και τα μεγάλα ερπετοειδή που κόσμησαν τις σελίδες των τοπικών θρύλων και μύθων της Ελλάδας. Ένας τέτοιος δράκος, συνδέθηκε με τη Ρόδο.

Το 2013, το κανάλι National Geographicαφιέρωσε ένα επεισόδιο στους μυθικούς δράκους. Ένας από τους πιο δημοφιλείς ήταν ο Δράκος της Ρόδου.

Πριν λίγες μέρες ένας παλιός Ροδίτης μου αφηγήθηκε ότι στο σημείο όπου βρισκόμαστε τώρα, στο RodosPalace, υπήρχε παλιό ιταλικό σπίτι, με έναν τοίχο διακοσμημένο με νωπογραφία της ιστορία του δράκου της Ρόδου που σκοτώνεται από τον ιππότη.

H βασική πηγή αυτής της ιστορίας είναι μία αφήγηση του Bosioτο 1594,[1] και μία μπαλάντα του 1799 με τίτλο DerKampfmitdemDrachen, του Schiller. Εκεί περιγράφεται η μάχη του ιππότη με τον δράκο που ζούσε στο Malpasso.

Mία άλλη πηγή μας, έρχεται από τις περιγραφές ενός περιηγητή του 1521 που περιγράφει μία εκκλησία της Παναγιάς του Malapason, ανάμεσα σε Ρόδο και Φιλέρημο, η οποία πήρε το όνομά της από το επικίνδυνο πέρασμα (Malpasso).[2]Αυτή φαίνεται ότι ήταν μία ελώδης περιοχή στον λόφο του Αγ. Στεφάνου, όπου ζούσε ένας δράκος κατασπαράζοντας τα ζώα των αγροτών της περιοχής, αλλά σκοτώνοντας συχνά και ανθρώπους. Ένας άγνωστος ως τότε ιππότης, ζήτησε από τον τότε Μεγάλο Μάγιστρο την άδεια να σκοτώσει τον δράκο. Εκείνος του αρνήθηκε, λόγω του μεγάλου κινδύνου.

Ο ιππότης τότε γύρισε στην πατρίδα του, στο κάστρο της οικογένειάς του και επί έναν χρόνο εκπαίδευσε τα σκυλιά και το άλογό του με τη βοήθεια ενός ομοιώματος του δράκου, ώστε να μην φοβούνται την θέα του.

Όταν γύρισε στη Ρόδο, σκότωσε τον δράκο και το κατόρθωμά του του εξασφάλισε τη θέση του Μεγάλου Μαγίστρου. Ο ιππότης αυτός είναι υπαρκτό πρόσωπο και ονομάζεται Dieudonné DeGozon.

ΣτοMuseedeCluny στο Παρίσι, φυλάσσεται η επιτύμβια μαρμάρινη πλάκα που φέρει το όνομά του και τον τίτλο Extinctor Draconisδηλαδή «Εξολοθρευτής Δράκου».

Γεννημένος από την ένδοξη οικογένεια τωνLanguedocτης Γαλλίας, ο deGozon βρέθηκε στη Ρόδο και υπηρέτησε το τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών ως ο τρίτος Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος από το 1347 έως το 1353. Η θητεία του δεν ήταν διακοσμητική και φαίνεται ότι ο Μέγας Μάγιστρος ήταν ένας εξαιρετικός πολεμιστής και στρατηγικός νους.

Το απέδειξε το 1347 και το 1348, όταν το Τάγμα του βοήθησε με επιτυχία τον βασιλιά Κωνσταντίνο Ε’ της Αρμενίας, όταν τον πολιορκούσε το στρατός του σουλτάνου της Αιγύπτου.[3] Δεν υπάρχουν ιπποτικά επίσημα αρχεία που να καταγράφουν την ιστορία. Ο Deotat(όπως είναι το λατινικό όνομά του)DeGozon, έγινε μεγάλος μάγιστρος το 1346 και αρχεία αρχίζουν από τότε. Η μάχη με τον δράκο τοποθετείται στα 1342., όταν Μ. Μάγιστρος ήταν ο HeliondeVilleneuve. Καθώς, όπως είπα, καμία σύγχρονη προς τα γεγονότα πηγή δεν τα περιγράφει, και η πρώτη εκτενής είναι του 16oυ αιώνα, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τι έγινεμε τον δράκο.

Οι πηγές μας λένε ότι το τέρας είχε κεφάλι σε σχήμα αλόγου, φολιδωτό δέρμα και μεγάλα νύχια. Άλλες προσθέτουν φτερά. Το κρανίο του είχε αναρτηθεί σε μία από τις πύλες της Παλιάς Πόλης και έμεινε εκεί για 200 χρόνια, οπότε και καταστράφηκε σε κάποια περίοδο εργασιών. Μεταγενέστεροι περιηγητές κάνουν λόγο για ένα κρανίο τεράστιου κροκοδείλου. Δεν έχει τόση σημασία να ορθολογικοποιήσουμε την αφήγηση. Είτε πρόκειται για έναν τεράστιο κροκόδειλο που ξέφυγε από κάποιο πλανόδιο τσίρκο και τρομοκρατούσε την περιοχή, είτε, όπως έχει προταθεί, η ιστορία προήλθε από παραδοσιακές γιορτές της Γαλλίας, που αναπαριστούσαν μάχες ιπποτών με δράκους και προστέθηκε στην ιστορία του Μεγάλου Μαγίστρου για να δείξει πόσο ξεχωριστός ήταν, το σημαντικό είναι η ίδια η ιστορία. Αυτή υπάρχει στ’ αλήθεια. Κι αυτή κάνει ξεχωριστό τον ήρωα, αλλά και τον τόπο στον οποίο εντάσσεται η ιστορία.

Το είπα λίγες μέρες πριν, στα πλαίσια μίας άλλης εκδήλωσης: η Ρόδος είναι γυναίκα, όχι απλά επειδή έχει θηλυκό όνομα, αλλά επειδή γεννά. Μέσα από την αχλή της γοητευτικής φαντασίας του μύθου και την ακόμη πιο γοητευτική σαγήνη της αληθινής ιστορίας η Ρόδος πάντοτε γεννούσε θρύλους.

Τον θρύλο της δημιουργίας του νησιού μέσα από τα κύματα της αρχαίας Μεσογείου, όπως την περιγράφει ο Πίνδαρος. Τους θρύλους που πλέχτηκαν γύρω από την κατασκευή του Κολοσσού του Ηλίου της. Τους τοπικούς θρύλους για πετρωμένα καράβια, πολεμίστριες όπως η Αναστασία … λεπτομέρειες για ηρωισμούς και πράξεις μπλεγμένες με το υπερφυσικό, με το ξεχωριστό. Γιατί το πιο ξεχωριστό κομμάτι των θρύλων, είναι πάντα η αφετηρία τους.

Αυτός ο τόπος που τους γεννά, τους κάνει ξεχωριστούς, τους δίνει τη διάσταση του μοναδικού. Ιστορική πραγματικότητα ή αποκύημα μιας διανθισμένης φαντασίας, ο δράκος της Ρόδου θα είναι ακόμη μία φολίδα στο παρελθόν του μοναδικού αυτού νησιού, που θα συνεχίσει να γεννά πολιτισμό και αφετηρίες σκέψης και διανόησης, τόσο μαγευτικής, που θα μοιάζουν πάντα σαν ένα μία φορά κι ένα καιρό…»

 

Πηγή Ροδιακή – Notosnews

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Read previous post:
Είμαστε θαλασσινό έθνος; 124 πνιγμοί μέσα σε δύο μήνες στην Ελλάδα

Μόνο χθες, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό σε Κόρινθο, Εύβοια και Αττική. Είμαστε τελικά

Close